Leikanger prestebustad

Leikanger prestebustad er frå 1912 og er bygd av Fredrik Vilhelm Bull-Hansen. Den tidlegare gamle, raude prestegarden frå 1752 blei i 1911 flytta til Norsk Folkemuseum. Den "nye" prestebustaden er på halvanna høgde og har midtark på havefasaden mot fjorden. Dei fire tunbygningane som tilhøyrte den gamle prestegarden står att. Dei er freda saman med den nyare hovedbygningen:

  • Hovedbygning frå 1912 har eit freda eksteriør.

  • Borgstua frå 1700-talet.

  • Stabburet frå 1700-talet.

  • Eldhuset frå 1700-talet.

  • Vedskåla frå 1800-talet.

PRESTEGARDSHAGEN

I den gamle prestegardshagen var det ein uvanleg rik vegetasjon med sjeldne tresortar som ein vanlegvis ikkje finn så langt nord. Det gjekk gjetord om tempeltre (Ginko Biloba) – også kalla levande fossil,- den einaste attlevande arten frå tertiær-tida. På ei reise i Sogn i 1832 overnatta Henrik Wergeland i prestegardshagen og vart særs imponert over valnøttrea, i tillegg skulle det ha vore fersken og aprikos i hagen. Valnøtt treet blei fjerna i 2015.

Leikanger prestegard ligg ved sida av steinkyrkja frå 1250 og husa på tunet utgjer ein historisk viktig del av samanhengen mellom kyrkja og prestegarden. Artikkel frå NRK.no: Leikanger prestegard på Folkemuseet.